కవిత:రామసుధాగానం, మధురం.. అమరం

 రవికులశ్రేష్టుడు కులదీపకుడు

నీలమేఘశ్యాముడు రఘురాముడు

సాకేతపురేసుడు కౌసల్యాసుపుత్రుడు దశరథనందనుడు శ్రీరాముడు  

ముగ్గురు తమ్ముళ్ళ ముద్దుల అన్నయ్య సౌమిత్రిఅగ్రజుడు నీరజాక్షుడు

ముగ్గురు అమ్మల ముద్దుల కన్నయ్య శ్రీరాఘవుడు సత్యనిష్టుడు

మహనీయుడు సుందరరాముడు 

మైత్రీమర్యాదలకు చిరునామనతడు

భారతశత్రఘ్నసోదరుడు ఘనవీరుడు 

మానధనుడు మృదుభాషచరితుడు  

కులగురువు వశిష్టుడు  

వినయ విద్యావిషయాలు నేర్పించే

బ్రహ్మర్షి విశ్వామిత్రుడు 

అస్త్రశస్త్ర విలువిద్యలు బోధించే 

నడిచే రామ లక్ష్మణులు

యాగసంరక్షనార్ధం విశ్వామిత్రుని వెంట

అహల్య ఎదుట నిలిచే 

రామపాదం తాకి పూర్వరూపమొంద 

రక్కసులు మారీచి సుభాహులు 

ఋషులయాగ ధ్వంసానికై వచ్చారు

తిని రామలక్ష్మణుల చేతిలో 

చావుదెబ్బలు చివరకు చచ్చారు

శివధనుస్సు ఎక్కుపెడితేనే  

జనకపుత్రి సీత అందేనని 

స్వయంవరపు షరతు తెలిసి 

ధరలో రాజులెందరో వెన్నుచూపిరి 

అల్చిప్పలాంటి కళ్ళతో

బేలగ చూసే సీత 

శివధనుస్సు ఎత్తు వీరునికై

జానకి మనసు ఆత్రుతపడే 

గురువు విశ్వామిత్రుల ఆజ్ఞ మేరకు 

నమస్కరించి లలనసీతను చూస్తూ ఒంటిచేత్తో ఎత్తిపెట్టి శివధనుస్సుకు 

విల్లుకు నారికట్టంగా పెళ్లునదివిరిగే 

సిగ్గరి సీత బుగ్గల్లో 

రోజామెగ్గలు ముగ్గులు వేయ

ఉరికే సీత వరమాలతో 

గెలిచిన శ్రీరాముని అలంకరించే 

పెద్దలే ఆనందించ 

దీవతలే దీవించ 

జరిగే సీతారాముల పరిణయం

ధరణి జనులు హర్షమొందె 

సాకేతపుర సామ్రాట్టని చేయ 

ముహూర్తం పెట్టించే దశరధుడు

రాఘవుడి సీతే పట్టమహిషని 

సంబరాల్ని నెరిపే జనకుడు

మంధర కుద్బోధ

కర్కసి కైకేయి వరబాధే 

దశరధునికి గ్రహబాధయ్యే

రామసీతలవనవాస కారణమయ్యే

నారచీరతో విద్యుల్లతసీత 

నీరబట్టలతో రామలక్ష్మణులు కానలకేగే

అయోధ్యపురజనుల కన్నీళ్ళకు హృదయఘోషకు తుదిలేకపోయే

తండ్రిమాటను జవదాటని పుత్రుడే 

పావనచరితుడని శ్రీరాముడు ఆచరణలో చూపే 

రామసీతల నామస్మరణే భవసాగరాన్ని  తప్పించునని 

జీవన్ముక్తి కలిగించునని శ్రీరామకథ చెప్పకచెప్పే..

రామసుధాగానం మధురం అమరం 

రామనామ స్మరణం భవసాగరహరణం..

•••••••••

జగన్నాథ్/విసురజ