Friday, 30 August 2024

కవిత:*ఆత్మవలోకనం

 నాకై నేనే 

ప్రశ్న వేసుకుని

నేనెవరినోనని తెలుసుకోవాలని 

ఆత్మావలోకనం చేసుకున్నా..


మరిహ చూస్తే..


కళ్ళు తెరిచాక 

ఆకలి తీర్చిన 

అమ్మే లోకమయ్యింది

అమ్మతోడిదే లోకమనుకున్నా.. 


నడక నేర్వబోవ 

వేలుపట్టి నేర్పిస్తూ 

నడిపించే తండ్రినే 

చూడని దైవమనుకున్నా.. 


మాట నేర్చినాక

చదువు బోధించి     

బ్రతుకునిచ్చు మాష్టారే

ఆత్మీయ బాంధవుడనుకున్నా.. 


ఉద్యోగ వ్యాపారయాత్రలలో  

అభ్యసించిన విజ్ఞానమే

నన్ను తీర్చిదిద్దు 

బంధువు ఆత్మజుడనుకున్నా.. 


మనసు మేను 

డస్సి అలసినవేళ 

చెలి చిరునవ్వులే  

సాంత్వనల సముద్రమనుకున్నా.. 


ప్రియబంధాల నడుమ

బ్రతుకు జైత్రయాత్రలో 

అనునిత్యపు సంఘర్షణలలో 

జీవితాన్ని పరికించా..

 

ప్రణయాలు సరాగాలు 

వట్టిమాటల వ్యర్ధబాటని 

సాపాటుపెట్టే సామాగ్రికాదని     

నిజంతెల్సి తీరుమార్చుకున్నా..


సిసలైన వాస్తవాన్ని 

గ్రహించినాక జాగుచేయక 

సత్తువున్న వేళల్లోనే 

పరుగాపక తెగకష్టపడినా..


రంగులమార్చు జగాన  

సర్వత్రా పనికొచ్చే

కరెన్సీకబుర్ల భాగవతాన్ని (భాగోతాన్ని) 

నలుగురికి చేరవేస్తున్నా..


మెరుపుల జిలుగుల

కరెన్సీలప్రభలే విరజిమ్మగా 

అనురాగ ఆప్యాయతలు  

వద్దనుకున్నా తలవంచేనని..

•••••••••••••••••••

విసురజ/వి.జగన్నాథ్

కవిత:అంతరం-ఆంతర్యం

 జీవితపురంగులను ఆస్వాదించలేకపోతే కొత్తవ్యక్తులసాంగత్యాన్ని నీవు నచ్చలేకుంటే


కళ్ళల్లోమెరుపుకి మమతలకి కారణమైనవారిని నీవు దూరంచేసుకుంటే


అత్యవసరమైన ప్రయాణాలెన్నెన్నో  

కష్టతరమైనవని నీవు మానుకుంటే


చదువవలసిన చదువులెన్నెన్నో  శుద్దదండుగని నీవు మానుకుంటే


ఉదయించే క్రొత్తతలపులెన్నిటికో 

మనస్సూర్రూతలూగినా నీవు వినకుంటే


ఆత్మీయరాగాలే వసంతగానాలై

వయసుబాజాలతో వినిపిస్తున్న తెలియకుంటే


బ్రతుకుయాత్రలో ఎదుగుదలలో  

గెలుపుబాటలో నీవు సాగాలనుకుంటే 


మార్పుచెందక తీరుమార్చుకోక 

తప్పుదారిలో నీవు వద్దన్నాపోతుంటే


దుర్వ్యసనాలకు దుర్భాషలకు 

చెత్తాలవాట్లకు నీవు దిక్సూచివైతే 


అంతర్మధనాన్ని ఆత్మవలోకనాన్ని 

ఆత్మగౌరవాన్ని నీవు సమాధిచేసుకుంటే


నిస్తేజమవుతున్నట్టే నీరసపడుతున్నట్టే మరణానికి నీవింక చేరువవుతున్నట్టే

•••••••••

జగన్/విసురజ

కవిత:యువత (కష్టాల) కేక

 చదువులింతంతా ఏలలే..ఉద్యోగాలేమి లేవులే 

పరుగులింక తగ్గింపుము వెఱ్ఱితనము విడువుములే

చదువులింతంతా ఏలలే ....


చరణం 1 :

తిండిలేక నీరసము మోములోన తొణికెనులే

తిండిలేక నీరసము మోములోన తొణికెనులే

ఒంటి సత్తువ తగ్గెనులే..

ఒంటి సత్తువ తగ్గెనులే..

బ్రతుకేమిటో తెలిసెనులే..

..చదువులింతంతా ఏలలే..


చరణం 2 :

తీరికున్న ఏమాయెను ఖాళీలే 

కానవాయిలే 

తీరికున్న ఏమాయెను ఖాళీలే 

కానవాయిలే 

ప్రభు దయతో కాచుకొనుము..'

ప్రభూ దయతో కాచుకొనుము..అణుకువన 

ఉండేదలే.. 

...చదువులింతంతా ఏలలే ....


చరణం 3 : 

పంపుల ధారలే నా ఆకలి తీర్చెనులే 

పంపుల ధారలే నా ఆకలి తీర్చెనులే..

క్షుద్భాధకునే చుట్టములే..

క్షుద్భాధకు నే చుట్టములే..కలలిక 

కల్లలులే..


చదువులింతంతా ఏలలే..ఉద్యోగాలేమి  లేవులే 

పరుగులింక తగ్గింపుము వెఱ్ఱితనము విడువుములే

చదువులింతంతా ఏలలే ....

కవిత:ప్రేమ పలుకు

 ఊహలే పిలిచే....ఓ చెలియా 

నీ నగవులె చిలికే....వలపులూ 

నీ ఊహలు నను పిలిచే ఓ చెలియా 

నగవులే చిలుకులే మధుర వలపులు 


చరణం

నీ ప్రణయం పొందగ

వేడుకయే 

నా మానసానికి అదియే 

పండుగలే 


నా మదిరాణివి నీవేలే 

నన్నేలు సొగసు నీదేలే (నీ)


చరణం

రస మయ ప్రణయపు 

పిలుపులంటే చెలి

నవ ప్రేమ జంటల 

కూజితాలవే మరి


నా మదిరాణివి నీవేలే 

నన్నేలు సొగసు నీదేలే 


చరణం

తీపి తపనల గోదారే 

నా ప్రేమ సఖియా 

నీ అనురాగ సాగరంలో 

మునకేసి మురిసిపోయే 


నా మదిరాణివి నీవేలే 

నన్నేలు సొగసు నీదేలే 


చరణం

నిను చూడక 

క్షణమైన తాళలేను 

నీవు ఎదురైతే 

పెదవే విప్పలేను  


నా మదిరాణివి నీవేలే 

నన్నేలు సొగసు నీదేలే 

••••••••••••••••••

జగన్నాథ్/విసురజ..

కవిత:రామసుధాగానం, మధురం.. అమరం

 రవికులశ్రేష్టుడు కులదీపకుడు

నీలమేఘశ్యాముడు రఘురాముడు

సాకేతపురేసుడు కౌసల్యాసుపుత్రుడు దశరథనందనుడు శ్రీరాముడు  


ముగ్గురు తమ్ముళ్ళ ముద్దుల అన్నయ్య సౌమిత్రిఅగ్రజుడు నీరజాక్షుడు

ముగ్గురు అమ్మల ముద్దుల కన్నయ్య శ్రీరాఘవుడు సత్యనిష్టుడు


మహనీయుడు సుందరరాముడు 

మైత్రీమర్యాదలకు చిరునామనతడు

భారతశత్రఘ్నసోదరుడు ఘనవీరుడు 

మానధనుడు మృదుభాషచరితుడు  


కులగురువు వశిష్టుడు  

వినయ విద్యావిషయాలు నేర్పించే

బ్రహ్మర్షి విశ్వామిత్రుడు 

అస్త్రశస్త్ర విలువిద్యలు బోధించే 


నడిచే రామ లక్ష్మణులు

యాగసంరక్షనార్ధం విశ్వామిత్రుని వెంట

అహల్య ఎదుట నిలిచే 

రామపాదం తాకి పూర్వరూపమొంద 


రక్కసులు మారీచి సుభాహులు 

ఋషులయాగ ధ్వంసానికై వచ్చారు

తిని రామలక్ష్మణుల చేతిలో 

చావుదెబ్బలు చివరకు చచ్చారు


శివధనుస్సు ఎక్కుపెడితేనే  

జనకపుత్రి సీత అందేనని 

స్వయంవరపు షరతు తెలిసి 

ధరలో రాజులెందరో వెన్నుచూపిరి 


అల్చిప్పలాంటి కళ్ళతో

బేలగ చూసే సీత 

శివధనుస్సు ఎత్తు వీరునికై

జానకి మనసు ఆత్రుతపడే 



గురువు విశ్వామిత్రుల ఆజ్ఞ మేరకు 

నమస్కరించి లలనసీతను చూస్తూ ఒంటిచేత్తో ఎత్తిపెట్టి శివధనుస్సుకు 

విల్లుకు నారికట్టంగా పెళ్లునదివిరిగే 


సిగ్గరి సీత బుగ్గల్లో 

రోజామెగ్గలు ముగ్గులు వేయ

ఉరికే సీత వరమాలతో 

గెలిచిన శ్రీరాముని అలంకరించే 


పెద్దలే ఆనందించ 

దీవతలే దీవించ 

జరిగే సీతారాముల పరిణయం

ధరణి జనులు హర్షమొందె 


సాకేతపుర సామ్రాట్టని చేయ 

ముహూర్తం పెట్టించే దశరధుడు

రాఘవుడి సీతే పట్టమహిషని 

సంబరాల్ని నెరిపే జనకుడు


మంధర కుద్బోధ

కర్కసి కైకేయి వరబాధే 

దశరధునికి గ్రహబాధయ్యే

రామసీతలవనవాస కారణమయ్యే


నారచీరతో విద్యుల్లతసీత 

నీరబట్టలతో రామలక్ష్మణులు కానలకేగే

అయోధ్యపురజనుల కన్నీళ్ళకు హృదయఘోషకు తుదిలేకపోయే


తండ్రిమాటను జవదాటని పుత్రుడే 

పావనచరితుడని శ్రీరాముడు ఆచరణలో చూపే 

రామసీతల నామస్మరణే భవసాగరాన్ని  తప్పించునని 

జీవన్ముక్తి కలిగించునని శ్రీరామకథ చెప్పకచెప్పే..

రామసుధాగానం మధురం అమరం 

రామనామ స్మరణం భవసాగరహరణం..

•••••••••

జగన్నాథ్/విసురజ

కవిత:ఏది, ఏదేది మధురం

 ఉదయవేళ ప్రత్యూష విమలకాంతులు

గోధూళివేళ బర్రెల ఉరుకులపరుగులు 

వ్యాహాళివేళ పక్షుల కువకువకబుర్లు

మంచులో తడిసినపూల నెత్తావులు 

మధురం మధురం మధురాతి మధురం


పసి పాప బోసినవ్వులు

లేగ దూడ గంతులాటలు

నింగి మెడలో నక్షత్రనెక్లేసులు 

జాబిలమ్మ పంచు వెన్నెలందాలు

మధురం మధురం మధురాతి మధురం 


యద్దనపూడి కథానాయకుని వర్ణనలు

యండమూరి నవ్యకథనా రీతులు

మల్లాదికృష్ణుని నవరసాల వితరణలు 

యెర్రంశెట్టిసాయి హాస్యామృత చెణుకులు

మధురం మధురం మధురాతి మధురం 


ఆత్రేయ మనసుగీతాల మాలికలు

వేటూరి నవరసగీతికల సుమాలు

సినారె భావలలితగీతాల సౌరభాలు 

సిరివెన్నెల చిన్నిపదాలలో లోతైనభావనలు 

మధురం మధురం మధురాతి మధురం 


ఎస్వీర్ అద్వీతీయ నటనావైదుష్యం 

యన్టీఆర్ నవరస నటనామృతం 

ఏన్నార్ దివ్యభవ్య సుందరనాట్యం 

జగ్గయ్య కంఠ గంభీరాహార్యం 

మధురం మధురం మధురాతి మధురం 


రసవంతమైన వేమన సూక్తులు

వ్యాసరాజు మహాభారత పర్వాలు 

పోతన భాగవత నీతిబోధలు 

వాల్మీకి రామాయణ తేనియలు 

మధురం మధురం మధురాతి మధురం 


చిట్టచివరగా 

ఆత్మీయ మిత్రుల ఆలింగనాలు

బంధువుల ఆప్యాయతా అభివాదాలు

అమ్మఅమ్మాంటూ తొలి చూలు పిలుపులు

నాన్న వేలుపట్టుకుని బుల్లిగా నడవడాలు 

పెద్దలు నేర్పే అనుభవసారపు చదువులు

మధురం మధురం మధురాతి మధురం

••••••••••

విసురజ@21/03/2024

కవిత:ఆపగలనా, ఓపగలనా

ఏమని చెప్పి ఆపను

నీకై ఎగిరే పయటమ్మ వయ్యారాలను

ఎంతసేపు అట్లా ఓపను 

ఎదలో ఎగిసే కోలాహల ధ్వనులను


ఏమని చెప్పి ఊరడించను

నీకై రవళించే గుండె స్పందనలను

ఎంతసేపు అట్లా దాచను

మదిలో నర్తించే మధుర ఊహలను


ఎట్టా పగ్గాల్లాగి ఆపను

నీకై ఉరకే ప్రాయపు అశ్వాన్ని 

ఏమని చెప్పి మభ్యపెట్టను 

హృదిలో మెరిసే ప్రత్యూషపు వెలుగుల్ను


ఎంతకాలం యిట్టా భరించను

నీకై మ్రోగే పాంజీరాల సవ్వడులను

ఏ పాత్రలో దాచిపెట్టను

మురిపాలు వర్షించే ప్రణయ జల్లులను


ఎంతని ఎక్కడని దాచను

నీకై విరబూసే యవ్వన లావణ్యాన్ని

ఎంత సేపని గానం చేయను

మనసులోనే అనురాగసంగమ కృతులను


ఏమని హృదితడిని ఏమార్చను

నీకై వెదికే తలపుల వాకిళ్ళలలో

ఎక్కడ దాచి పెట్టను మదిగదిలో

అంటుకట్టిన వలపు విత్తుల గుత్తులును


త్వరగా రావచ్చి బ్రతికించు నాలో 

కురచవుతున్న వలపుపై నమ్మకాన్ని

నీ ప్రేమని అభివ్యక్తీకరణతో నిరూపించు

పలచనవుతున్న నా ప్రేమగౌరవాన్ని కాపాడి

•••••••••

విసురజ@19/03/2024

కవిత: బాకీ •••••••••••

 జీవితమా

కాస్త మెల్లగా సాగుమా

ఇంకా తీర్చాల్సిన 

బాకీలు వున్నాయి సుమా


కొన్ని బాధలకు

ఉపశమన లేపనాలు పూయాలి

కొన్ని బాధ్యతలకు

ఉపయుక్తపు మాటలు నేర్వాలి


నీవు జీవనంలో వేగంగా సాగువేళ

బ్రతుకున కొత్తపొద్దు పొడుచు వేళ

నీ వేగపు వడికి సవ్వడికి సందడికి 

కొందరు మూతి ముడిచారు 

కొందరు నీ తోడు వీడేరు


అవును మరి 

మూతి ముడిచిన వారిని

బుజ్జగించాలి, దార్లోకి తేవాలి

మతిలేక ఊరికూరికే ఏడిచే వారిని

ఉడికించి కవ్వించి రగిలించాలి 


గుండెల్లో నిలవున్న

పూర్తవ్వని కోరికలను

పూడ్చిపెట్టి మట్టిపోసి

శాశ్వతంగా నిద్రపుచ్చాలి


పూర్ణమయ్యే కలల 

రంగులను జీవితపు 

కాన్వాస్ పై అద్దుకోవాలి


వీలయితే ఇన్నాళ్లు 

తీరని కొన్ని కోరికల్ని తీర్చుకోవాలి

చేతనైతే పూర్తి కాని 

కార్యాలు పూర్తిచెయ్యాలి

వీలైతే కొన్ని 

వీడిన బాంధవ్యాలను

మళ్లి కలపాలి కలుపుకోవాలి 

అన్నీ మనవనుకోవాలి


వీలైతే కొన్ని 

తిరస్కార పురస్కారాలను సైతం 

వినమ్రంగా అందుకోవాలి 

ఎదలో దాచుకోవాలి


దైవమా, కాస్త ఒక్కచాన్స్ 

యిచ్చి చూడుమా

నా శ్వాసపై 

నేను తీసే ఊపిరిపై

హక్కున్న వాళ్ళను 

ఒక్కమారు కలవాలి

కలిసి నచ్చచెప్పి 

నా హృదిమూటని అప్పజెప్పాలి 


జీవితమా...

కాస్త మెల్లగా సాగుమా

ఇంకా తీర్చాల్సిన

బాకీలు వున్నాయి సుమా!!

••••••••

విసురజ @19/03/2024

కవిత:స్త్రీ, చైతన్యశ్రీ కి జయజయహో

 కష్టమని, ప్రాణాంతకమని తెలిసీ కూడా 

మరో తరానికి జన్మనిచ్చే జాహ్నవి మగువేగా 


చిన్ననాటినుండి ఆటలలో అల్లరిలో 

చేదోడు వాదోడుగా వుండే తోబుట్టువూ మగువేగా 


ఆకలివేళ కడుపాకలి కనుక్కుని

ఆకలి తీరేలా అన్నంపెట్టే అమ్మా మగువేగా 


వయసొచ్చాక అనురాగం అంకురిస్తే

తోడుగ కలిసుండే కన్యారత్నమూ మగువేగా 


నచ్చుకుని మెచ్చుకుని చేయిపట్టుకుంటే

కట్టె కాలేదాకా క్రీనీడలా వెన్నుండేది మగువేగా 


బుద్దిబలంతో ప్రజ్ఞచే ఇంటా బయటా తప్పక గెలిపించు ఇంతిపూబంతీ మగువేగా 


జీవానికి ప్రాణం పోసి 

జీవితానికి అర్ధం నేర్పుతావు

తల్లీ నారీ శిరోమణి నీకు సాటి ఎవరమ్మా


భవితవై పలకరిస్తూ 

బ్రతుక్కి బేషైన బాష్యమౌతావు

తల్లీ నారీ శిరోమణి నీకు సాటి ఎవరమ్మా


లాలిత్యబాలవై కులుకుల కోమలివై  

కంజాత అందాలకే పోటీకొస్తావు

తల్లీ నారీ శిరోమణి నీకు సాటి ఎవరమ్మా


అందాలకి నిఘంటవువై 

అందీ అందని అందమవుతావు

తల్లీ నారీ శిరోమణి నీకు సాటి ఎవరమ్మా


ప్రణయదీపాల వెలుతురై 

ప్రేమ తీరానికి గట్టువవుతావు

తల్లీ నారీ శిరోమణి నీకు సాటి ఎవరమ్మా


ఆలివై అలరిస్తూ పాలిస్తూ 

కుటుంబానికి అలంబనగా నిలుస్తావు

తల్లీ నారీ శిరోమణి నీకు సాటి ఎవరమ్మా


పరువుకై ప్రాణాలిస్తూ 

అవసరమైతే దానికై ప్రాణాలు తీస్తావు 

తల్లీ నారీ శిరోమణి నీకు సాటి ఎవరమ్మా


కొత్త బంగారులోకం సృష్టి చేసే 

చేవ గల అతివగా ఖ్యాతిగాంచేవు

తల్లీ నారీ శిరోమణి నీకు సాటి ఎవరమ్మా


నీవు లేక జగతి లేదు 

జనహితం లేదు

నీవు లేక సుగతి లేదు 

సుచరితం లేదు

తల్లీ నారీ శిరోమణి 

నీకు సాటి ఎవరమ్మా

నీవు స్త్రీవి చైతన్యశ్రీవి..

•••••••••

విసురజ@08/03/2024

కవిత:ప్రణయ నివేదన

 హేమంతాలలో విరిసే 

నవ కుసుమం నువ్వు

పుడమిని వెచ్చగా తాకే 

తొలి రవికిరణం నువ్వు..


మనసు ఒడిలో చేరబూనే  

వలపు వటువు నువ్వు

అక్షరాలతో ఆర్తిగా ముద్దాడే  

ఆధరాల కొంటెనవ్వు నువ్వు..


నా 

కరగని స్వప్నం నువ్వు 

చెరగని హాసం నువ్వు 

చెదరని ధైర్యం నువ్వు 

ప్రణయ ఆహార్యం నువ్వు 


నీ 

రూపం అపురూపం   

మధురలావణ్య సుమదళం  

హాస్యవిలాస లాస్యం  

అమరవేల్పుల చిరుదరహాసం 


నువ్వు 

అడిగావని నేను 

నీకై తపన పడలేను 


నువ్వు 

వద్దన్నావని నేను 

నీకై ఆలోచన వీడలేను 


కూడదని మనకి జతకుదరదని  

చెదిరిన చిత్తముతో నువ్వన్నావు  

తలపుల్లో ఎద పిలుపుల్లో  

నువ్వున్న సంగతి మరిచావు 


నీవు 

వద్దనుకున్నా పల్లవిస్తాను 

చిగురేసే ప్రణయ ఋతువుల్లో 

నీవు 

వలదన్న తొంగిచూస్తాను 

ఎద ప్రేమద్వీప కనుమల్లో 


నీవు 

చేరువ కాలేదని బెంగచే 

మదిలో బడబాగ్ని రగిలే     


నీవు

అందివ్వకే చేయిని హృదిని 

మనసు అగ్నిగుండమై వెలిగే  


నింగిలో 

వెలిగే రవిరాజుకై 

కమలం విరిసి మైమరచింది    


ప్రణయమిచ్చే 

వలపు తాంబూలంకై  

మురిసిన మనసు ముస్తాబయ్యింది 


చల్లగాలి మెల్లగా 

వీచి విజిలేసి 

మదిలో కమ్మని 

చిలిపి ఊహలని రేపిపోయే  


నీలాల మేఘబాల 

మత్తుగా గమ్మత్తుగా 

ప్రణయపు ఆర్తితో 

తేనె వానలను కురిసిపోయే  


నీ ఔనుకై 

మనసారా అభ్యర్థిస్తుంటా

జీవితాంతం వేచుంటా..


ఏది ఏమైనా  

చెలికై వేచు 

కవికిశోర మానసం  

రమణీయ కవితాపుష్పం.. 

••••••••••

విసురజ

కవిత:కాదనలేని ఔనులులే.

 ఉదయమే పలకరించ

హృదయమే పులకరిస్తే 

నీలో కలవరింతల పలవరింతకి మనసున్నట్టే  


కోయిల పాటపాడగా   

ఉల్లమే ఉల్లాసపడితే 

నీలో ఆనందాల రసరమ్యతలింకా బతికున్నట్టే


కొత్త కాపు విరబూసినా  

పూతంతా పూవులై చేతికందదులే  

కృత్రిమనవ్వు మోములో తారాడినా 

ఎదలోని బాధ దూరమవ్వదులే 


వెలుగుకై చీకటి

నలుపు తెలుపుల్లో ఎదురు చూసే  

రేపటికై మనిషి

వివిధ వర్ణాలలో కలలు కనే


ఎదురుదెబ్బలు వింత కాదు

బ్రతుకు పోరుబాటలో 

రాళ్లదెబ్బలు తప్ప జాలవు 

పండ్లచెట్టు బతుకున 


యోచించి ప్రతినలు పూనాలి 

సాధ్యాసాధ్యాల బేరీజు గణిస్తూ

గుణించి కర్మలు సలపాలి 

తప్పుతడకల పద్ధతుల్ని సమీక్షిస్తూ.. 


తెలిసుండీ లేనిదానికై ఆశపడితే 

రామాయణం రచించబడి దిక్సూచిగా నిలిచే 

యోచించక గబుక్కున ఫక్కుమంటే  

మహాభారతమే జరిగి వినాశనమే కలిగే 

••••••••••

విసురజ

07/07/2024

చిత్రం మాట్లాడుతోంది:

 కన్నుల పరదాలు తొలిగెలే

ఎదలో ప్రణయదీపం వెలిగేనులే 


పూల వాకిట్లో 

వలపు సావిట్లో

నింగిని చూస్తూ మనం

ఈ ఆనందం అవ్యక్తం 


ఆ హాయికి మనసు 

రివ్వున రివ్వున ఎగిరేనులే 

చెరి సగమై మనమే 

జగాన ఆనందాల ఊయల ఊగేములే 


మెచ్చిన నెచ్చెలి 

గిల్లే శీతగాలి 

వలచిన కాంతతో 

దొరికే ఏకాంతం 


ఆ హాయికి మనసు 

రివ్వున రివ్వున ఎగిరేనులే 

చెరి సగమై మనమే 

జగాన ఆనందాల ఊయల ఊగేములే 


ప్రక్రుతి ఇష్టమై పూలచొక్కా తొడిగినట్టు 

దిక్కులు మనకై కన్నులు మూసుకున్నట్టు

మన కాకెంగిళ్ళ సరదా వల్లరులతో 

కౌగిళ్ల పలవరింతలు కలవరింతలైనట్టు 

 

ఆ హాయికి మనసు 

రివ్వున రివ్వున ఎగిరేనులే 

చెరి సగమై మనమే 

జగాన ఆనందాల ఊయల ఊగేములే 


నెయ్యాన మనకై మన యువజతకై 

ఋతురాగాలు స్వరజతులని పాడే 

ప్రణయభావాలు తీపివ్యధని తెలిపే 

తలపులతాళాలు మదితలపు తెరిచే 


ఆ హాయికి మనసు 

రివ్వున రివ్వున ఎగిరేనులే 

చెరి సగమై మనమే 

జగాన ఆనందాల ఊయల ఊగేములే 


కన్నుల పరదాలు తొలిగెలే

ఎదలో ప్రణయదీపం వెలిగేనులే 

•••••••••••••

విసురజ

28/06/2024

కవిత:మనస్విని వర్ణన

 మనసుని మాయ చేసిన 

ఓ చెలి నిన్నెలా వర్ణించను..


పదాల పూలని వర్షిపిస్తూ  

ఓ చెలి మది గుట్టునెల నీకెలా తెలిపను..


అదిగో అదిగదిగో 

ఆ..

..ఋతువుల గానం 

..ఆమని హరితం 

.కస్తూరి పరిమళం


అవన్నిటికి కారణం నీ నవ్వేనా

ఓ చెలి అంత అందం నీదేనా .. 


చూస్తే, చూడబోతే..

..రేరాణి వెలుగుజిలుగులు  

..నింగితారల మిలమిలలు 

..విద్యుల్లతల కాంతిపుంజాలు  


నీవు అరువిచ్చిన సొబగులనిపించే   

ఓ చెలి అవి నీ వదన మెరుపనిపించే..


కళ్ళతో నవ్వుతూ 

మాటలతో మంత్రం వేస్తావు..

తీయగా పలకరిస్తూ   

చిలిపి భావాలే రేపుతావు..


నీ మేని ప్రభ కిరణాల దాష్టీకాలను

ఓ చెలి వాటిని ఓపలేను, తాళలేను..


పెదవిని పంటనొక్కి 

గుండెకు గాయం చేస్తావు..

మందస్మిత చేవ్రాలుతో 

వలపుకి రాదారి వేస్తావు..


కలలలో నిన్నే వరించి హాయినొందా

ఓ చెలి అనురాగ ప్రణయహేలలో విహరించా..


రాజహంస నడకలు

కోయిల పలుకులు

ఊర్వశి సొగసులు

రతియ కులుకులు..


అపూర్వమైన ఆకర్షణలెన్నెన్నో నీలో తొణికే

ఓ చెలి నా హృదిని వలదన్నా కెలికి మురిసే..


అందుకే, 

మనసుని మాయ చేసిన 

ఓ చెలి నిన్నిలా వర్ణించాను..


నా హృది భాష్యాన్ని స్వీకరించి 

ఓ చెలి మనస్విని నీ చేయిని అందించుమా..

•••••••••

విసురజ/జగన్నాధ్

25/06/2024

 అరచేయి చాచింది 

చందమామంటి భామ 


కంటి కరుణరసాలతో  

చిక్కని ఆధరాలలాలితో 


నింగివేల్పుల పిల్లలు 

ముచ్చటపడి చుక్కలతో 


మేనిరంగుతో పోటీపడేటి 

రంగవల్లులే దిద్ధంగా   


రేరాణంటి మల్లిక 

మనసూ తనువూ 


సుగంధ యశోశోభితమై 

పరిమిళించే జన్మంతా  

•••••••••

విసురజ/జగన్నాధ్

18/05/2024

కవిత:నాన్న ప్రేమ అజరామరం

 నాన్న../అప్ప 

నీ ప్రేమ అవ్యక్తం  

తండ్రి నీదు మమత 

అమరం అజరామరం 


నన్నీ లోకంలోకి తెచ్చి మురిసావు  

ఓపికతో నా అల్లరిని భరించేవు 

నడక నేర్పి లోకం చూపించావు 

మంచి నడత ఆవశ్యకత తెలిపావు  

నాన్న, మా మంచి నాన్న మహనీయుడుగా  


ఎదుగు వేళలలో ఒదగడం చూపావు 

చదువు కాలంలో అడగడం నేర్పావు

విద్యతో పాటు క్రమశిక్షణ విలువన్నావు 

ఏ ఎండకా ఆ గొడుగు పట్టద్దన్నావు 

నాన్న, మా మంచి నాన్న మహనీయుడుగా  


ఇంకా చెప్పాలంటే..

స్వీయ పరివారానికై 

విద్యుత్తులా వెలిగేవు 

విద్వత్తును పంచేవు 

వత్తిలా కాలిపోయేవు 

విత్తుకై పరిశ్రమించేవు 

నాన్న, మా మంచి నాన్న మహనీయుడుగా  


ఇష్టమైన వాళ్లకై 

కొలువుల్ని నిర్వహించేవు 

కష్టాల్ని భరించేవు   

విపత్తుల్ని ఎదుర్కొన్నావు 

విరోధుల్ని నిలువరించేవు 

నాన్న, మా మంచి నాన్న మహనీయుడుగా  


నాకిది కావాలని అడగవు 

ఏదైనా తెస్తే నాకెందుకంటావు 

ఎదురుగా వుంటే చాలంటావు 

కుటుంబంతో కబుర్లే కలిమంటావు 

నాన్న, మా మంచి నాన్న మహనీయుడుగా  


నాన్న../అప్ప 

నీ నుంచి ఎంతో నేర్చాము 

నీ ప్రేమ అవ్యక్తని తెలిశాము 

నీదు మనసులో కల్తీ శున్యం  

నీదు మమత అమరం, అజరామరం 

•••••••••••

విసురజ/జగన్నాధ్

16/06/2024

కవిత: ప్రణయ ఫిర్యాదు

 చెలిమి తీపిని చూపి 

ప్రణయ రుచిని పంచి 

చెలి నా చెంత చేరరావేమి 

వగపు వగరు రుచి చూపుతావేమి 



నీలాల నింగి తారాలన్నీ వంగి 

నీకు సలాం చేస్తున్నాయి చెలి 

నీ సౌశీల్యం వెలలేని మాణిక్యం   

నీ సోయగం కనులకు వినూత్నం 


ఎదకు సాంత్వనమివ్వ..

చెలి నా చెంత చేరరావేమి 

వగపు వగరు రుచి చూపుతావేమి 



ఈ రేయి 

నిండు పున్నమిలో 

పండు వెన్నెలలో 

తొలకరి జల్లు కురియనేలనో 

ఈ మేను మురియనేలనో 

అయినా 

చెలి నా చెంత చేరరావేమి 

వగపు వగరు రుచి చూపుతావేమి 



నెయ్యాల నావలో మనసు రాదారిలో వలపు వ్యాహాళిలో తపనల ఒడిలో 

తలపు తొందర చేయుటేలనో   

మనసు మాట వినదేలనో  



ఓ నా అభిసారికా.. 

చెలిమి తీపిని చూపి 

ప్రణయ రుచిని పంచి 

చెలి నా చెంత చేరరావేమి 

వగపు వగరు రుచి చూపుతావేమి 

••••••••••••

విసురజ/జగన్నాధ్

12/06/2024

కవిత:తరువా, ఓ చిన్న మాట

 ఇరు పాషాణబండల అవధులు దాటి 

వెనక్కులాగే వాళ్ళని వేళ్ళతో ధిక్కరిస్తూ నీలాకాశపు శోభను పచ్చగా చేయాలని       నింగికి చేరాలని ఎగబాకింది ఓ తరువు 


మిణుకుమనే తారలెన్ని నింగినున్నా 

వెన్నెలిచ్చే జాబిల్లి సొబగు వేరులే   

కానలలో తిరుగాడు వ్యాఘ్రాలెన్నున్నా 

చారల పులి పరుగు లెక్కేవేరులే 


ఉన్నచోటే ఎగబాకి పెరిగి పెద్దయితే 

మరిక తరువు ప్రత్యేకత ఏముంది 

ఎంత రమ్యమైన సుందర స్వప్నమైనా  

వాస్తవికతకు గంతలు కడితే అర్థమేముంది   


జనజీవన స్రవంతికి తరువా

నీవే హితమూర్తివి 

అయినా అధముడై నరుడు 

నీకు హానిచేయ 

ఆక్సిజెన్ పొందేది నీనుంచయినా  

నిన్నే నరుకుతాం 

నిన్ను నరికి చీల్చి 

గృహబద్దగా చేసుకుంటాం 


మేము జ్ఞానమున్న అజ్ఞానులం 

నీగొప్పని ఒప్పలేని ఉద్దండులం  

నరులం అధములం కుబుద్ధులం 

రేపటి విజనులేని సగటుమనుషులం 

••••••••••••

విసురజ/జగన్నాధ్

G

(నేటి పర్యావరణ దినోత్సవ సందర్భముగా)

కవిత:తెలుసుకో, తెలుసుకో

 ప్రణయమా తెలుసుకో 

కోడె వయసే ఆత్రానికి 

తాత్సారం ఒప్పదు నప్పదని తెలుసుకో 


1.

మది గదిలోనూ 

హృదిలోనూ, నీవే నీవే 

ఈ ఎద నిండా 

వెలిగేది మెరిసేది, నీవే నీవే 


2.

అనురాగ వీణియ

రాగం తానం నీవే, నీవే 

నా ప్రణయ గీతిక

భావం భాష్యం నీవే, నీవే 


3.

తలపులోని తీపికి  

రంగు రూపు నీవే, నీవే 

గుండెలో వలపునకు 

దీపం జీవం నీవే, నీవే 


4.

వెన్నెల సొగసుకు 

కులుకు జిలుగు నీవే, నీవే 

చైత్రపు తొలకరికి 

ఆకు విత్తు నీవే, నీవే 



ప్రణయమా తెలుసుకో 

కోడె వయసే ఆత్రానికి 

తాత్సారం ఒప్పదు నప్పదని, తెలుసుకో 

ఈ ఎద నిండా 

వెలిగేది మెరిసేది నీవేనని, తెలుసుకో  

••••••••

విసురజ/జగన్నాథ్

25/05/2024

కవిత:సగటు నరుని బ్రతుకు

 నిప్పుల కొలిమిల్లే ఎండ 

మంటెట్టి కసి తీరా కొరికి  

లాగిపెట్టి గీర జెల్ల కొట్టింది 

సగటునరుని నిత్య బ్రతుకు పడకేసింది 


రెక్కాడితే డొక్కాడని బడుగుజీవికి  

గుక్కెడు నీళ్లకూ కటకటలే 

గుప్పెడు అన్నమూ దొరకట్లే 

సగటునరుని నిత్య బ్రతుకు పాడెక్కింది  

 

తరువులని నరుక్కుంటు అలా పోతుంటే  

ధరణి పచ్చదనాన్ని యిలా చిదిమేస్తుంటే  

కార్చబోదు నింగి బడుగుకై చుక్కకన్నీరు 

సగటునరుని నిత్య బ్రతుకు అస్తవ్యస్తమయ్యింది  


రోడ్డెక్కకే పూటగడవని జనావళికి 

ఎండవేళ నీడకరువు మృగ్యమయ్యే 

ప్రకృతితో పరాచికం వృక్షరిక్త జనావాసం

సగటునరుని నిత్య బ్రతుకు కుదేలైపోయ్యింది   


పెరుగుతున్న జనాభా నిలువ నీడకై  

నరికిన తరువుల బదులుగా చెట్లు 

వేలసంఖ్యలో నాటి చేయాలి హరితవనం

సగటునరుని నిత్యబ్రతుకు పదిమందికవ్వాలి ఆదర్శజీవనం.

•••••••••

విసురజ/జగన్నాధ్

25/05/2024

కవిత::తలపు తాంబూలం

 ధైర్యం ప్రేరణలకి తావిచ్చి

మనసు తెరచాప చాచి 

ప్రణయతరువే నీడను పంచేవేళ 

ఎదమీటే తీపిరాగమే ప్రేమాకాదాల్  


మైమరచే తపనలకి

తపించే తమకాలకి 

మైత్రికుదిరితే సరాగమే 

కలహమాడితే విరాగమే 


సహకారాల మైత్రివనానికి 

మమతల బంధుజనానికి 

కుదిరి నప్పితే సరిజోడి 

పండుగ లాంటి హడావిడే 


సొగసులే సైగచేసి పలకరించి 

మత్తుగా మదిని దోచిననాడు 

హృదికోరికలే గేయాలు పాడు 

మోహాలే ఆనందనర్తనలు ఆడు


వివశత్వపు వలపులలో

సహనమే గెలుపుగుర్రం

తన్మయత్వపు మురిపాలలో 

సంబరమే సిరిచందనవనం 


ప్రణయాలేలు వలపు రాజ్యానికి  

తోడుండే నెచ్చెలే పట్టపురాణి 

మరి ప్రియభాష్యాలే పరిచారికలు

ఇక తబ్బిబ్బూలే పల్లకీమోతలు


వలపే విశ్వవిజేతని

ఒప్పవా చంద్రముఖి 

తలపే తాంబూలమివ్వ

అందుకోవా ప్రియసఖీ

••••••••••••••

జగన్/విసురజ

కవిత:ప్రేమ పలవరింపు

 సరసాల సరాగరాగ మంజరి మయూరి 

చెలి మనోహరి ఆత్మీయ వయ్యారి

కన్నెత్తి చూడవా వలచావని చెప్పవా  

దరి చేరరావా మనసు మురియ


నిండు జాబిలీ 

ఈర్ష్యపడే 

అందం నీదిలే 


లావణ్యానికే లావణ్యపు 

సోకులద్దే 

సొబగు నీదేలే


నీలాల నింగిలో

మెరిసేటి 

విద్యుల్లతవి నీవులే 


ప్రాయాల పుంతలో

మెరుస్తున్న 

తనుల్లతవి నీవేలే


చలించే మనసుకు

రసస్పందనలు 

నేర్పింది నీవులే 


నడిచేటి వయసుకు 

నవరాజభోగాలు

పంచింది నీవేలే


సుందరీ సుహాసిని

సొగసుల శ్రీలతా 

మనసే మురియగా

వయసే విరియగా 

ప్రేమతో చెంతచేర

(ప్రియమార) పాలింపవా లాలింపవా...

•••••••

జగన్/విసురజ

కవిత:ఔను వాస్తవమేగా

 రూపంలో ప్రతిరూపం ఇమిడితే

చిత్రము విచిత్రమేగా


బ్రతుకులో సంతృప్తిగా వుంటే 

జీవితము అనందమయమేగా


కీర్తనతో సంకీర్తనలే జతకడితే  

జగము డోలలూగేనుగా


బోధనలో ఉద్బోధలనే జేర్చితే  

జీవనము సుఖమయమేగా


చనువులో అతిచనువుని ప్రదర్శిస్తే  నెయ్యము నరకమయ్యేగా


మాన్యుల సామాన్యుల తేడాసమసిపోతే  

లోకము ఆనందసాగరమయ్యేగా


వచనాలలో ప్రవచనాలు వల్లించనచో  

వ్యవహారానికి పట్టంకట్టబడేగా  


దృష్టిలో దూరదృష్టీ సమ్మిళమైతే  

విజయము ఇంటిపేరయ్యేగా


జయాలు అపజయాలు పలకరిస్తే  విధిబలీయతే అవగతమయ్యేగా 


కధలో పిట్టకధలు కూతపెడితే  

కావ్యము  కమనీయమయ్యేగా 


కళ్ళళ్ళో నకళ్ళను నిలుపుకోకుంటే భవితవ్యము బంగారమయ్యేగా 


అశలో నిరాశ చేరకుంటే  

భవిష్యత్తు రంగులమయమేగా 

••••••••••••••

విసురజ

కవిత:మేటి నేటి పలుకు

 ••••••••••••••••••

విముఖత నీ స్వరమైతే 

రాగలయలు విరాగగీతి పాడులే   

విలాసం నీ నివాసమైతే 

కష్టకాలానికి స్వాగతగీతి తెలుపులే. 


కళ్ళు తెరిచి నిద్దుర పోమాకు  

ఒళ్ళు మరిచి ఎగర బామాకు 

స్థాయి విడిచి ఎదగ చూడకు 

మాట మడిచి జేబులో పెట్టకు 

 

ఓ..కుదురులేని కుర్రవాడా 

ఓ..ఆతురతల వెర్రివాడా 

బ్రతుకు పోరులో 

గెలుపుకై పరుగులో...


శ్రమతో బేరం 

తగదు, తగదోయి 

మార్పుతో స్నేహం 

సబబు, సబబోయ్


అలసత్వం అల్పత్వం 

ఎన్నడూ కూడదోయ్..

గాభరా దుబారా 

ఎన్నడూ కలిసిరావోయ్..


నీ ఎదుగుదలకై 

ఆరాటం తప్పు కాదోయ్.

మేటి బ్రతుకుకై 

యుద్ధం చేయక తప్పదోయ్..


బ్రతుకు పుస్తకంలో 

ప్రతి పేజీ కొత్త పాఠమే 

ఒద్దిక జీవితంలో 

ప్రతి రోజూ రస రమ్యమే..

••••••••••

విసురజ

కవిత:ఎద గీతి

 లేదు లేదు....లేదులే 

ఇది జరిగే పని..కాదులే


మనసు గుర్రాన్ని పట్టి..ఆపడం, ఓపడం.. 

సులువైన పనేమి కాదు..కాదులే, 

కాదుకాదులే..

ఇది కాదనలేని..సత్యములే, 

తర్కమేమి లేని..నిజములే..



1)

తోటలోని పూలన్నీ 

స్వామి సన్నిధికి..చేరునా 


ఎద మీటే గీతాలన్నీ 

చెలి స్వరాన..పలికేనా.. 

తన కొంగు నా అంగీతో ముడిపడేనా..


2)

పెంచుకున్న ఆశలన్నీ 

ఎడద రాణికి..చెప్పవునా 


చెలిమిలోని తీపితావిని 

ప్రణయ రసఝరులుగా..మార్చగునా 

ఆనంద భావజలనిధి..సొంతమగునా.


3)

నీ సొగసులోని.మెరుపులన్నీ 

కవి కాకనే వర్ణించగా..వీలగునా..


నీ పదముల..మధురాలను

మది వీణియపై వల్లించ..వీలగునా   

పెదవుల పూచే కమలాలే..నాకందునా..



లేదు లేదు....లేదులే 

ఇది జరిగే పని..కాదులే 


మనసు గుర్రాన్ని పట్టి..ఆపడం, ఓపడం.. 

సులువైన పనేమి కాదు..కాదులే, కాదుకాదులే..

ఇది కాదనలేని..సత్యములే, 

తర్కమేమి లేని..నిజములే..

••••••••••••

విసురజ

కవిత: తెలుగు వెలుగు/వెలిగే తెలుగు

 అమ్మ పాలల్లే స్వచ్చమైనది 

మన తేనెలూరు తెలుగు

వాన చినుకల్లే చిందేయునది  

మేటి తేనెలూరు తెలుగు


కోకిల పాటల్లే బహుదొడ్డ 

తీయనైనది తేనెలూరు తెలుగు

మామిది తాండ్రల్లే అమితంగ 

తీపైనది తేనెలూరు తెలుగు


పున్నమి వెలుగల్లే కాంతిని  

పంచేది తేనెలూరు తెలుగు

ప్రేయసి దరహాశమల్లే చిత్తశాంతిని అందించేది తేనెలూరు తెలుగు


సంపెంగల పూలల్లే సువాసనభరితం  ప్రమోదాల తేనెలూరు తెలుగు

మల్లెమొగ్గల మాలలల్లే పరిమళభరితం   పసందైన తేనెలూరు తెలుగు


వయసు కొచ్చిన సొగసరి సిగ్గల్లే

సొగసైనది తేనెలూరు తెలుగు

ఏపుగా పెరిగి కోతకొచ్చిన బయలల్లె  

కంటికింపైనది తేనెలూరు తెలుగు


రంగురంగుల సీతాకోకచిలుకల రెక్కలల్లే మృదువైనది తేనెలూరు తెలుగు

అధరసుధల ప్రియమనోహరి బుగ్గలల్లే మెరిసిపోవునది తేనెలూరు తెలుగు


పేదోనికి భారమయ్యేటి నేటి కూరల ధరల్లే ఘాటైనది తేనెలూరు తెలుగు

ఘనచరిత్ర గల గుంటూరు ఎర్ర మిర్చల్లే   ఠారెత్తెంచేది తేనెలూరు తెలుగు


మంచిమనసుకు, మంచిమాటకు, మంచిచేతకు ఎల్లలు లేవని 

చాటిచెప్పేది తేనెలూరు తెలుగు


సమాజహితానికి, సౌందర్యారాధనకు, సత్యసందర్శనకు అడ్డుగోడలు లేవని  తెలియచెప్పేది తేనెలూరు తెలుగు


తెలుగు వెలుగును కనులారాకనరా 

మనసారా మనసైన తెలుగోడా

తెలుగు వెలుగుల అవిరళకృషికి

మనసును అర్పించరా తెలుగోడా

••••••••••

విసురజ

29/06/2024


(నేటి తెలుగు భాషా దినోత్సవ శుభ సందర్భాన)

పాట/కవిత:ఒక్క సారి..మరొక్క సారి

 •••••••••••••••••

ఒక్క సారి..మరొక్క సారి 

నీ చెంత నేను చేరు చిన్న ఆశ 

తీరి మనసు మురిసే వేళ 

ఒక్క సారి..మరొక్క సారి 

ఒక్క సారి..మరొక్క సారి 

నిను తలచి నేను మురవనా 


1)

నిను చేరి నీతో చిన్నగా మాటాడగా 

అలా మెల్లగా జారుకోక 

మనసే తెలుసుకోవా  

మమతే పంచుకోగా 

మళ్ళీ మళ్ళీ అదే మాట అదే పాట 

ఒక్క సారి..మరొక్క సారి అంటూ 


2)

పాటల లోని రాగ లయలు 

రవము లోని సరి గమలు 

చెలియ తోడులోనే అందగా 

బ్రతుకులో కలలన్నీ నిండుగా పండగా 

తనే బ్రతుకై నా బ్రతుకుని తీర్చదిద్దగా 


ఒక్క సారి..మరొక్క సారి 

నీ చెంత నేను చేరు చిన్న ఆశ 

తీరి మనసు మురిసే వేళ 

ఒక్క సారి..మరొక్క సారి 

ఒక్క సారి..మరొక్క సారి 

నిను తలచి నేను మురవనా 

•••••••••

విసురజ

(మల్లెపూవు సినిమాలోని "చిన్న మాట ఒక చిన్న మాట inspiration/ప్రేరణతో వ్రాసిన పాట/కవిత.సాధ్యమైనంత వరకు అలతి అలతి పదాలనే పొదిగా, ఆపై పాఠకుల మెప్పు/దీవెనలు అందితే అన్నయ్య భువనచంద్ర గారి ఏకలవ్య శిష్యుడిగా, మహాకవి వేటూరి గారి భక్తుడిగా, సిరివెన్నెల గారి శైలికి ఆరాధికుడిగా, అవన్నీ వాళ్ళకే చెందు, ఇక ఏమైనా తప్పులుంటే అవన్నీ ఈ భవదీయుడు జగన్నాధ్ ఉరఫ్ విసురజ గా తెలియబడే నావే)

కవిత:కన్నా కృష్ణా నమో నమో

 ఏమని వర్ణించను నీ రూపుని  

ఎంతని కీర్తించను నీ మేలుని  

తులసీదాసా కుచేల దరిద్రహరా  

నమో నమో కన్నా, నన్ను కావవా వైకుంఠదేవ


లలాటాన కస్తూరి తిలకం 

వక్షభాగాన చక్కని కౌస్తభం 

మెడలో వైజయంతి మాల

నమో నమో కృష్ణా, నీ సోకు సుమనోహరం


సిగలో పింఛం చేతిలో మురళి 

మోమున అరనవ్వు పలుకులో మార్దవం 

పిలుపులో ఆత్మీయం గుండెలో ప్రణయం 

నమో నమో కన్నా, నీ రూపు భక్తరసామృతం


బుడిబుడి నడకలకు 

చిరుచిరు నగువులకు 

కిలకిల పలుకురవాలకు 

నమో నమో కృష్ణా, నీ సన్నిధే ఎనలేని పెన్నిధి


వసుదేవ దేవకి సంతువి 

నందరాజ యశోద బిడ్డవి 

గోకులాన్ని కాచిన దేవుడివి 

నమో నమో కన్నా, నీ శరణు పాప హరణం


రాధా మనోహరడవు గోపికా వల్లభుడవి  

రుక్మిణీ ప్రియనాధుడవు ధర్మ పాలకుడవి  

భక్తాభయ రక్షకుడవు బృందావన విహారివి 

నమో నమో కృష్ణా, నీవు గీతా గోవిందుడువి


తలెత్తి చూస్తే సర్వత్రా నీవే 

తల వాలిపోతే చేరేది నిన్నే 

ఈ మధ్యలో బంధాల లంపటాలు  

నమో నమో కన్నా, ఏర్పరచి గిల్లి నవ్విచూసేది నీవే


ఏదెట్టున్నా ఏమైనా 

ఎక్కెడెక్కడ వాళ్ళమైనా 

కడకు చేరేది నీ చెంతకే 

నమో నమో కృష్ణా, చింతేల నీ తలపే శ్రీకరముగా

•••••••••••

విసురజ

26/08/2024

(కృష్ణాష్టమి సందర్భముగా)

కవిత:తప్పక మళ్ళీ చిగురించేను

 ఒకరికొకరమని ఒకరికై మరొకరమని  

హర్షానందాల సంగమ శృతికృతిలో 

సాగేటి ప్రమోదాల అనురాగవల్లరులకు             రసాత్మక ఆటపాటలకు కన్నేదోకుట్టింది


పరిశ్రమతో పల్లవించిన సంతోషాలు  

బ్రతుకుని రమణీయం చేసేవేళ

ఊహించని దెబ్బతో అనుకోని కుదుపు 

వేధించే వెతలకు రారమ్మని పిలుపు


వాడుతున్న మందు నడుస్తున్న వైద్యం           జర మానేయమని అసలు వేసుకోవద్దని 

ఒక వైద్యుని తప్పుడు సలహా

కొంప ముంచింది కన్నీటిని మిగిల్చింది 


పాటల పల్లకీలో 

ఊరేగు కవితని 

చూసి, పీడ పళ్ళికిలించింది

అయ్యో, తీరని కష్టమొచ్చింది


భావసారూప్య తాళాలలో 

సరిగమల తీపిరాగాలలో 

సంసారపు పదనిసల

గానలాహిరి గాడితప్పింది


కష్టాల కాలరుని పట్టుకుని గుంచి 

ధైర్యపు పొగరుతో ఎదిరించి పోరాడావు 

నిర్భీతిగా నీ వాళ్ళకై నిలబడి

నడతతో సహనంతో అన్నిటిని ఎదురొడ్డావు


కాదు తేలికైనది పలకరించిన కష్టం

లేదు తల్లడిల్లిన మనసుకి ఊరటన్నది    

లేదు లొంగనదేది సేవాభక్తికి ప్రేమజ్యోతికి

కాచి కాపాడేది ఎదునందలోలుడు పైవాడే 


తప్పక మళ్ళీ చిగురించే తరువు 

సూటగు (తగు) కాలం ముచ్చటగా పలకరిస్తే 

భలేగా నీవు నవ్వేవులే త్వరలోనే

కాష్టమై కష్టం అంతలోనే జ్వలించేనులే 


కన్నుల్లో మెరుపు బుగ్గల్లో ఎరుపు 

ఆటపాటల కేరింతల కోలాటాలు 

స్నిగ్దనవ్వులు తప్పక చూస్తాములే కలకాలం

వేచుంటాం వద్దన్నా కవనమై అచిరకాలం  

•••••••••

విసురజ

 Kuch aag aarzoo ki ..

Ummeed ka dhuaan kuch ..!


Haan raakh hi toh thehra ..

Anjaam zindagi ka . !!


Rang, khushboo aur Mausam ka ..

Bahaana ho gaya ..!


Apni hi tasveer mein ..

Chehra puraana ho gaya ..!!


Kuch alag hi thaa prem ..

Hum dono ke beech mein ..!


Uski taraf se bandh ho gaya aur ..

Meri taraf se anant ho gaya ..!!


Nahi khona hai tumhe ..!


Isliye paane ki koi ..

Zidd bhi nahi hai..!!

 పొటిక్కలంటే ప్రేమ 

పూతరేకంటే మక్కువ 

అబ్బో గోదారొళ్లకు

తిండియావెక్కువని పేరులే 


పక్కింట్లో ఫంక్షన్నంటే 

మనింట్లోనంత హడావిడి 

అబ్బో గోదారొళ్లంటే 

అభిమానానికి అడ్రస్సేగా 


ఆయ్ లు అండిలు 

సావాస సహపంక్తి భోజనాలెక్కువా 

మమకారంలోనూ వెటకారముండు 

అట్లే వెటకారంలోనూ ఆత్మీయతపండు

శీర్షిక:మినీ కథ-కైత

 ఏదో ఆలోచిస్తూ 

అల్లినజడనే అల్లుతూ 

బెదురుతు ఎదురుగా  

నవ్వని నవయవ్వని 


ఎడ్రెస్సేదో అడగగా  

నే తనదడిగా 

ఎర్రబడిన మోములో 

కోపంతో ముక్కుపుటాలెగరేస్తూ  


తిడదామని తయారైతే

అందంగా వున్నావని 

తన ముస్తాబుని మెచ్చగానే 

తబ్బిబ్బై చివాట్లు వదిలేసే  


సందు దొరికందని 

హృది తనదనగానే  

మొదటి కలయకలోనే 

చెబుతారా అట్లాననే 


పడకు వెనుకని 

మరొకర్ని చూసుకోమని 

అల్టిమేటమిచ్చి

తరలా అపరంజి 


ఇడ్లి కాకపోతే దోశ 

కోరుకోవడానికి కొనడానికి 

కాదిది హోటలు మేటర్   

మరొకర్ని కోరలేని జీవితమిదన్నా 


నువ్వు కలవలేదనే కాబోలు 

ఇంకనూ నే బ్రహ్మచారినన్నా  

ఇంతకాలం ఎవర్ని నచ్చుకోలేదని 

ఎవరితో ఏమి పంచుకోలేదన్నా  


మొదలు తుది 

ఏదైనా నీతోనేనన్నా 

బ్రతుకున వినోదమా/వెతలా 

నువ్వే తేల్చాలన్నా  


ఆకర్షణ కోరికైతే 

నాదస్సలు కాదని 

లవ్ యట్ ఫస్ట్ సైటని 

తెగేసి చెప్పినా 


అంతే ఆగి

తేరిపార చూసి

పద్ధతైన పిల్లకై 

పెద్దవాళ్ళని అడగాలనే   


తన గ్రీన్సిగ్నలన్దగానే 

వెనకనే తనిల్లుచేరా   

వాళ్ళవాళ్ళని కలిసా 

మనసుమాట తెలిపా 


నింగి తారకై  

మచ్చలేని నెలరాజుని  

జంటకై వచ్చానన్నా 

భజంత్రీలు ఎప్పుడన్నా 


ముందుగా నసిగినా 

ఎంక్వయిరీ రిపోర్ట్ 

ఫేవరుగా రాబట్టి  

అపరంజి నాదయ్యింది 


ఇంకేముంది 

కథ కంచికి 

మేము ఊటీకి 

కవిత వాట్సాప్లోకి 

••••••

విసురజ

18/08/2024

కవిత: విశిష్ట జెండా పండుగ

 ••••••••••••••••••••••••••

వేద శుభభారతికి వందనం 

విశ్వ సుమధాత్రికి అభివందనం 

భరత భూమికి వందనం అభివందనం 

పావన జననికి వందనం అభివందనం


పుణ్య గంగా ప్రవాహ ప్రణవ ధరిత్రికి వందనం అభివందనం

సీతా రాములు తిరుగాడిన పుడమి తల్లికి వందనం అభివందనం


చేవ కలిగిన జనుల చైతన్య స్రవంతికి 

వందనం అభివందనం

ఆస్రిత జనులకు అభయ జయవసుధకి 

వందనం అభివందనం


జాతి గౌరవాన్ని చాటే మువ్వన్నెల జెండాకి 

వందనం అభివందనం

రెప రెపలాడే నా దేశ కేతన భవ్యపొగరుకి 

వందనం అభివందనం


సమస్యల్ని దునిమి అసమానతల్ని నులిమి 

పదండి పైపైకి ప్రగతి పథంలో  

కల్మషాలని విడిచి అనుమానాలని తరిమి 

పయనిద్దాం కలిసి విజయ రథంలో 


పెద్దవారిని గౌరవించే పెద్దమనసు చూపుదాం చేయూత అందుదాం పుష్టిగా 

చిన్నాపెద్దా అందరిని కలుపుకుని 

సాగుదాం సమిష్టిగా గెలుద్దాం సంతుష్టిగా 


ఆవేశ కావేశాలు వీడి 

సర్వ జనహితమే కోరితే 

దేశ సౌహార్ద్రత 

పరిరక్షణా బీజము పడేదప్పుడే 


సొంత అజెండా లేని దిశగా 

మనం నడిచిననాడే  

విశిష్ట జెండా పండుగ

నిజమయ్యే క్షణాలు అప్పుడే 

•••••••••••

కవిత:వలపార్చన

 ••••••••••••••••

వలపు అర్చన వేళలలో 

నా చెలివి నీవే 

నా చెలిమి కలిమి 

సర్వము నీవే...నీవేలే 


మనసు అర్పణ వేళలలో 

నీ కులుకుల వగలన్నీ 

నీ తళుకుల ప్రభలన్నీ 

గుత్తంగా నావే...నావేలే 


వెంటాడే సోగకళ్ల సింగారాలకు 

చెరగని చెదరని చిరునామా నీదేగా   

వేటాడే సిగ్గులొలుకు ఎర్రబుగ్గల

మధుర మందస్మిత చినదానివి నీవేగా   


ఓ చెలి దివ్య మనోహరి 

నీ స్నేహ పరిమళాలతో  

నా ప్రేమని సుగంధింప చేసావు 

ఓ నెచ్చెలి ప్రియ విరజాజి  

నీ కమ్మని పలకరింపుతో 

నా కవితకి ప్రాణం పోసావు   


నీ ప్రణయ తరువుల నీడలలో

ఆనందాన ఉల్లము ఊయలూగే

నా తీయని నవ్వుల ముట్టడిలో 

పురివిప్పిన ప్రాయం మయూరమాయే 


ఓ చెలి నా ప్రియనెచ్చెలి 

జర ప్రేమతో చేరరావా 

ఎద మాట వినిపోవా 

ఒడిలో ఒదిగిపోవా

మది తీపి తినిపోవా 

••••••••••••

విసురజ

 సరిగమ రాగాల్లో 

నీ పిలుపే వినవచ్చే 

సెలయేటి అలల్లో 

నీ రూపే కానవచ్చే 


కులుకులమ్మ నీ పేరా 

సింగారం నీ ఇంటి పేరా l

ఓ చెలి ఓహో చెలి 

మనోహర నెచ్చెలి 


1)

నీరూపం మణిదీపం 

వలపు వెలుగులు పంచే కాంతిపుంజం 

విరిసిన పువ్వులలో నువ్వున్నావు 

నా పలవరింతలకు కారణమైనావు 


2) 

అందానికి అద్దమయ్యేవు 

అర్ధం చేసుకునే మనసుకి వశమయ్యావు  

వగలవీణియలను ప్రణయాన సవరించి 

ఎదసల్లాపాలే మనసున తలచితడిమావు

శీర్షిక:పాట ప్రాముఖ్యత

 ఏమని చెప్పాలి ఇంకెలా తెలపాలి 

పల్లవీ చరణాలు లేని పాటకి  

వేడుకలు ఆనందాలే సాహిత్యమని  


అలసి సోలిన బతుకులో   

చెమటని తుడిచే చెయ్యే పాట 

వేదనలు పలకరించు వేళలో

బాధలని మరిపించేదే పాట 


పంచిన పదాలతో 

పాటలని నచ్చి మెచ్చిన విధంగా 

"తీరిక చేసుకుని" 

సొగసుగా పాడడమే కదా కడు వింత  


వాణి బాణిల సరిజోతతో 

ఇంపు సొంపైన గానాలతో 

"పాటలూయల" నర్మదా ప్రవాహమే 

ఓలలాడించు రసఝరుల సామ్రాజ్యమే  


గాన వసంతాల యామినిలో 

సల్లాపాల ఆహ్లాదఝరి ఆనందాలే 

వీనుల విందుగా పాటల రథం సాగాలి

మీ మాట నా పాట అందరు పాడాలిలే   


రసరాగ వేళలలో 

ప్రియభారతి తీపి గొంతులు పాడాలి  

గానమాధుర్య హేలచే 

గీర్వాణి కంట మురిపెము విరియాలి   


ఏమని చెప్పాలి ఇంకెలా తెలపాలి 

పల్లవి చరణాలు లేని పాటకి  

వేడుకలు ఆనందాలే సాహిత్యమని   


అందుకే ఆపరాదు గానం 

అది జీవనదిలా పారాలి 

పాటల తోటలో 

జీవులు ఆహ్లాదం చెందాలి     

••••••••••

విసురజ

కవిత: సుకుమారి..ఎవరు నీవు

 ••••••••••••••••••••••••••••

ఎవరమ్మాయివి నీవు 

ఎవరింటి వెలుగువి నువ్వు 


ముగ్ధలతికవా మనోహరిమూర్తివా 

చెప్పంగా లేవా తెలుపగజాలవా  


వేల్పులవాడ వీడిన 

రమణి లలామమణివా   


మోహనగీతి పాడేటి 

ప్రణయ కవనచంద్రికవా 


డస్సిన మనసు ఉబుకే కన్నీటికి 

బిగబట్టిన బాధకి దాహాపు పెదాలకి  


నువ్వు చిరునామా అయినట్టున్నావు 

అవ్యక్త బాధకి అర్ధం కాని సిలబసైనట్టున్నావు..


నవరస భావాల 

హాసాల సుమశరమా,

ఏమి నీ బాధ 


మనోనేత్రకళల ప్రదీప్తి 

కుసుమ దళమంజరి, 

ఏమి నీ కధ 


సుశోభిత రూపసివి 

సౌందర్య జగద్ధాత్రివి 


నీ మూగరోదనకు, చరమగీతి నే పాడుతా 

నీ సిగపువ్వుల కాటుక, వెల్గులకు కారణమౌతా..


మనోజ్ఞ సుందరి స్నిగ్ధ సుకుమారి 

నేను నీ వెంటుంటా తోడునీడనౌతా   


కల్యాణ బొట్టునై మేని రక్షకుడినై 

నేను ఆ చిరకాలం పెదవినవ్వునౌతా..


నీవు ఎవరమ్మాయివైనా  

నా కంటి ఇంటి వెలుగువి 

యిక నువ్వే నువ్వే..నా నువ్వే నువ్వే 

••••••••

విసురజ

03/08/2024